Para sayo ang bagong post na ito!

Madalas kong tanungin ang sarili ko kung anong meron ka at hirap na hirap akong mag-move on? Ano nga bang naibigay mo at hindi kita mabitawan? Ano nga bang na-i-share mo sa buhay ko at ayaw kong i-share ang puso ko sa iba?

Wala akong maisip na sagot sa mga tanong ko maliban sa magulong EWAN KO!

Minsan naiisip ko, para akong sira, nandito ako sa Pilipinas na nang-i-stalk sa friendster mo samantalang ikaw lumilibot sa buong mundo, at walang katiyakan kung kahit minsan naisip mo ako. Ang masaklap pa, baka hindi mo na nga ako kilala.

But I dunno why my heart kept beating for you, kept yearning for you. There’s this inner hope that someday we’re gonna see each other again and we’d both succumb to this strong mutual feeling, a bond that doesn’t seem to end and break.

Hay, habang buhay na lang siguro akong mag-i-ilusyon. But hey, I am really proud of you. So much that my heart would break everytime I look at ur pics at friendster.

Mula noon, hanggang ngayon walang nagbago..at patuloy pa rin akong magmamahal sayo!

NAKS!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s